.:.ساعت 25.:.

دلم
سايه اي بود ايستاده در سرما
كه شال كهنه اش را
گره مي زد *

پ ن::

دلم این روزها مدام سردش می شود

چه بی پروا شال کهنه اش را سپردم به بـــاد.

 

*حسین پناهی

:: چهارشنبه ۱۳۸۹/۱۲/۱۱
- .
| |
.......................................................................................................................................